Στις 10 Μαΐου 1893 το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αποφάσισε, στην υπόθεση Nix v. Hedden, ότι η ντομάτα θα θεωρείται λαχανικό για τελωνειακούς σκοπούς, παρότι βοτανικά είναι φρούτο. Η απόφαση μπορεί να ξεκίνησε από μια φορολογική διαμάχη, όμως κατέληξε να γίνει ένα από τα πιο απολαυστικά παραδείγματα του πώς το φαγητό ξεφεύγει από τα βιβλία της βοτανικής και μπαίνει στον πραγματικό κόσμο του τραπεζιού, του εμπορίου και της καθημερινής χρήσης.
Όταν η κουζίνα νικά τη θεωρία
Το σκεπτικό του δικαστηρίου βασίστηκε όχι στη βιολογία, αλλά στον τρόπο που χρησιμοποιούμε τη ντομάτα στην πράξη. Δεν μπαίνει συνήθως σε γλυκά ή επιδόρπια. Μπαίνει σε σαλάτες, σάλτσες, φαγητά και αλμυρά πιάτα. Με άλλα λόγια, η κουζίνα κέρδισε τη θεωρία. Και ίσως αυτός να είναι ένας από τους λόγους που η απόφαση έμεινε τόσο ζωντανή στη συλλογική μνήμη.
Γιατί αυτή η ιστορία έχει ακόμη ενδιαφέρον
Η ιστορία της ντομάτας μάς θυμίζει ότι η γαστρονομία δεν ορίζεται μόνο από τεχνικούς κανόνες, αλλά και από συνήθεια, πολιτισμό και χρήση. Το πώς τρώμε κάτι είναι μερικές φορές πιο δυνατό από το πώς το περιγράφουμε επιστημονικά. Και αυτό κάνει το φαγητό τόσο ανθρώπινο: δεν είναι μόνο κατηγορίες, είναι εμπειρία.
Στο Plaisir Kitchen & Bar, αυτή η ένταση ανάμεσα στην πρώτη ύλη και στον τρόπο που τη ζούμε στο τραπέζι είναι πάντα παρούσα. Δες το menu και τη wine list μας.